امیدواریم
مبارك باشد عید بر تمام كسانی كه در این سالِ در راه ـ در سالِ جلو ـ تمام توان خودشان را صَرف پیشرفت اسلام كردند. و امیدوارم این دعایی كه در اول سال و در حال تحویل خوانده میشود: «یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْابْصارْ یا مُدَبِّرَ اللَّیلِ وَ النَّهارْ یا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْاحْوالْ حَوِّلْ حالَنا الی احْسَنِ الْحالْ»، برای ملت ما در آن سال [پیروزی انقلاب] تحقق پیدا كرده باشد و در این سال بالاتر از آن تحقق پیدا كند.
و من امیدوارم كه در این سال آتیه، بهتر از سالهای قبل بر امور مسلط باشیم و باشید، و راه را برای خدا بهتر طی كنید، و صراط مستقیم انسانیت را بیشتر طی كنید، و به مقصود ـ كه رسیدن به مقامی است كه خدای تبارك و تعالی برای مؤمنین و برای عارفانِ به خودش وعده داده است ـ ما برسیم.
ما بحمدالله به مقامی رسیدهایم كه دیگر با این وضعی كه كشور ما دارد، با این وضعی كه جوانان ما دارند، با این تعهدی كه بانوان ما دارند، با این تعهدی كه كشور ما تمام افرادش دارد، ما در مقابل هیچ مشكلی انشاءالله ضعیف نخواهیم شد. و بحمدالله تا كنون هم هر سال از سال دیگر بهتر بوده است و بهتر خواهد شد...
و امیدواریم كه این انقلاب، یك انقلاب جهانی بشود، و مقدمه برای ظهور حضرت بقیه الله(عج) باشد.
مسلمانها باید در مقابل جورها، در مقابل ظلمها، در مقابل منكرات قیام كنند. همان طوری كه ملت شریف ایران، بحمدالله قیام كرد و میشود گفت كه این انقلاب كه در این دعای شریف واقع شده است كه «یا مقلب القلوب»، در جوانهای ما واقع شده است. ... مسلمانها میبینند كه این دولتهای بزرگ، این قدرتهای بزرگ و این كسانی كه اذناب آنها هستند، كسانی كه فرمانبر آنها هستند، الآن با مسلمین، با مردم، با مستضعفین، حتی با آن كسانی كه مال خودشان هستند چه میكنند. تمام اینها به ظاهر میگویند كه ما اقامه عدل میخواهیم بكنیم، اما چه عدلی؟ عدل امریكایی. ... همه این قدرتهای بزرگ، این طور هستند و ما باید در مقابل تمام اینها بایستیم؛ همان طوری كه جوانهای ما بحمدالله الآن در جبههها، این پیروزیها را، این پیروزیهای بزرگ را به دست آوردند. باید تا آخر این مطلب باشد، باید هیچ دَرَش سستی نشود تا وقتی كه انشاءالله عَلَم را به دست صاحب عَلَم بدهند.
بنابراین عید نوروز ما، یك عید نوروزی است كه در یك وقتی واقع شده است كه حجت بر ماست و آن، این است كه زندگی سیدالشهدا، زندگی حضرت صاحب زندگی همه انبیای عالم، همه انبیا از اول، از آدم تا حالا، همهشان این معنا بوده است كه در مقابل جور، حكومت عدل را میخواستند درست كنند...
به قدری به گوش ملت ما خواندند، به گوش ملتهای ضعیف خواندند كه حكومت به شما چه كار دارد؟ شما برو نمازت را بخوان، شما مسجدت را برو، همین! البته، ما اگر فقط مسجد برویم و دعا بكنیم... همه با ما خوب میشوند! اما وظیفه این است كه ما برویم مسجد بنشینیم دعا بخوانیم؟ یا وظیفه این است كه ما باید قیام بكنیم؟ وظیفه این است كه ما همه، باید همه چیز خودمان را در راه اسلام فدا بكنیم، چنانکه اولیای ما این كار را كردند.
. صحيفه امام، ج16، ص 129-131، با تلخیص.
. همان، ج21، ص 14-، با تلخیص.
دوماهنامه امان شماره 35