امام خمینی معمار بزرگ انقلاب اسلامی ایران، زمینهسازی برای ظهور حضرت حجت سلامالله علیه را از وظایف منتظران واقعی آن حضرت میدانند. ایشان در فرازهایی از سخنان خویش به این مهم پرداخته و حتی برخی از برداشتهای غلط از مفهوم انتظار را نقد كردهاند، در ذیل به بخشی از کلام ایشان اشاره میکنیم:
«انقلاب مردم ایران، نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچمداری حضرت حجت ـ ارواحنا فداه ـ است كه خداوند بر همه مسلمانان و جهانیان منت نهد و ظهور و فرجش را در عصر حاضر قرار دهد.»
«امیدواریم كه این انقلاب، یك انقلاب جهانی بشود، و مقدمهای برای ظهور حضرت بقیهالله ـ ارواحنا له الفداء ـ باشد.» و «ما با خواست خدا، دست تجاوز و ستم همه ستمگران را در كشورهای اسلامی میشكنیم و با صدور انقلابمان كه در حقیقت صدور اسلام راستین و بیان احكام محمدی است، به سیطره و سلطه و ظلم جهانخواران خاتمه میدهیم و به یاری خدا راه را برای ظهور منجی مصلح و كل و امامت مطلق حق امام زمان ـ ارواحنا فداه ـ هموار میكنیم.»
«انشاءالله اسلام را آنطور كه هست، در این مملكت پیاده كنیم و مسلمین جهان نیز اسلام را در ممالك خودشان پیاده كنند و دنیا، دنیای اسلام باشد، و زور و ظلم و جور از دنیا برطرف بشود و [این] مقدمه باشد برای ظهور ولی عصرـ ارواحنا فداه ـ» .
«ما تكلیف داریم آقا! اینطور نیست كه حالا كه ما منتظر ظهور امام زمان(عج) هستیم، پس دیگر بنشینیم تو[ی] خانههایمان، تسبیح را دست بگیریم و بگوییم: «عجّل علی فرجه»، عجّل، با كار شما باید تعجیل بشود، شما باید زمینه را فراهم كنید برای آمدن او، و فراهم كردن این كه مسلمین را با هم مجتمع كنید. همه با هم بشوید. انشاءالله ظهور میكند.»
«یك دسته... انتظار فرج را میگفتند این است كه ما كار نداشته باشیم به این كه در جهان چه میگذرد؛ بر ملتها چه میگذرد... برای جلوگیری از این امور هم خود حضرت بیایند ـ انشاءالله ـ درست میكنند؛ دیگر ما تكلیفی نداریم. تكلیف ما این است كه دعا كنیم ایشان بیایند» [و] «یك دستهای... بودند؛ میگفتند: باید دامن زد به گناهها، دعوت كرد مردم را به گناه تا دنیا پر از جور و ظلم بشود و حضرت تشریف بیاورند... البته در بین این دسته، منحرفهایی هم بودند، اشخاص سادهلوح هم بودند.»
. خمینی، روحالله، صحیفه امام، ج 21، ص 327.
. همان، ج 16، ص 131.
. همان، ج 16، ص 345.
. همان، ج 15، ص 262.
. همان، ج 18، ص 269.
. همان، ج 21، ص 13-14.
. همان، ج 21، ص 14.
دوماهنامه امان شماره 40