ای عزیز! مطالعه كننده این اوراق! عبرت كن از حال این نویسنده كه اكنون در زیر خاك … است و …؛ تو ملتفت خود باش كه نیز روزی مثل مایی و خودت نمیدانی آن چه روز است؛ شاید الان كه مشغول قرائتی؛ باشد، اگر تعللی كنی، فرصت از دست میرود.
ای برادر من! این امور را تعویق نینداز كه تعویق انداختنی نیست. چقدر آدمهای صحیح و سالم، با موت ناگهانی از این دنیا رفتند و ندانیم عاقبت آنها چیست! پس فرصت را از دست مده و یك دم را غنیمت شمار كه كار خیلی اهمیت دارد و سفر خیلی خطرناك است. دستت از این عالم كه مزرعه آخرت است، اگر كوتاه شد، دیگر كار گذشته است و اصلاح مفاسد نفس را نتوانی كرد؛ جز حسرت و حیرت و عذاب و مذلت نتیجه نبری. اولیای خدا آنی راحت نبودند و از فكر این سفر پر خوف و خطر بیرون نمیرفتند.
حالات علی بن الحسین علیه السلام امام معصوم حیرتانگیز است. نالههای امیر المؤمنین علیه السلام ولی مطلق، بهتآور است. چه شده است كه ما اینطور غافلیم؟ كی به ما اطمینان داده جز شیطان كه كارهای ما را از امروز به فردا میاندازد. میخواهد اصحاب و انصار خود را زیاد كند و ما را با خلق خود و در زمره خود و اتباع خود محشور كند. همیشه آن ملعون امور آخرت را در نظر ما سهل و آسان جلوه دهد و ما را با وعده رحمت خدا و شفاعت شافعین، از یاد خدا و اطاعت او غافل كند. ولی افسوس كه این اشتهای كاذب است و از دامهای مكر و حیله آن ملعون است. رحمت خدا الان به تو احاطه كرده: رحمت صحت و سلامت و حیات و امنیت و هدایت و عقل و فرصت و راهنمایی اصلاح نفس. در هزاران رحمت گوناگون حق تعالی غوطهوری و استفاده از آن نمیكنی و اطاعت شیطان میكنی. اگر از این رحمتها در این عالم استفاده نكنی بدان كه در آن عالم نیز بی بهره هستی از رحمتهای بیتناهی حق و از شفاعت شفیعان نیز محروم مانی. جلوه شفاعت شافعان در این عالم، هدایت آنها است و در آن عالم، باطن هدایت، شفاعت است. تو از هدایت اگر بی بهره شدی، از شفاعت بی بهرهای و به هر قدر هدایت شدی، شفاعت شوی.
شفاعت رسول اكرم صلی الله علیه و آله مثل رحمت حق، مطلق است. محل قابل باید از او استفاده كند.
اگر خدای نخواسته شیطان با این وسایل، ایمان را از چنگ تو ربود، دیگر قابلیت رحمت و شفاعت نخواهی داشت. بلی، رحمت حق سرشار است در دو دنیا؛ تو اگر طالب رحمتی، چرا از این رحمتهای پیاپی كه در این عالم مرحمت فرموده و بذر رحمتهای عوالم دیگر است برخوردار نمیشوی. این همه انبیا و اولیا خدا تو را دعوت كردند. به خوان نعمت و مهمان خانه الهی، نپذیرفتنی، و با یك وسوسه خناس و القای شیطانی همه را كنار گذاشتی. محكمات كتاب خدا و متواترات احادیث انبیا و اولیا و ضروریات عقول عقلا و براهین قطعیه حكما را فدای خطرات شیطانی و هواهای نفسانی كردی. ای وای به حال من و تو از این غفلت و كوری و كری و جهالت.
ادامه دارد
. چهل حديث، حضرت امام خميني، ص150 و 151.
دوماهنامه امان شماره 17